Het bedrijf SORIWA GmbH uit het Münsterland heeft met het SORIWA Multi-System een staalvrij montagesysteem voor de gipsplaatbouw ontwikkeld. In dit interview vertellen de oprichters Michael Sommer en Andreas Ridder over het idee, het onderzoek en de visie op een „groene“ gipsplaatwand.

Meneer Sommer, meneer Ridder, wat was het uitgangspunt voor uw ontwikkeling?

Michael Sommer: De uitgangsvraag was eigenlijk heel eenvoudig: hebben we bij de droogbouw echt staal nodig? Al decennialang zijn metalen profielen de norm geworden. Maar iedereen die zich bezighoudt met hulpbronnen, klimaatbalansen en recycleerbaarheid weet: de productie van staal is energie-intensief, het recyclen ervan is omslachtig en het is niet altijd de optimale oplossing voor de binnenafwerking.

Andreas Ridder: Het was ons duidelijk dat we de gipsplaatbouw nog eens grondig moesten herzien. We wilden uitzoeken of er een alternatief bestaat dat functioneel evenwaardig of zelfs beter is – maar dan wel gemaakt van een materiaal dat zuinig omgaat met hulpbronnen en nieuwe perspectieven biedt.

Waarom is de keuze op cellulosevezels gevallen?

Andreas Ridder: Cellulosevezels liggen in eerste instantie voor de hand als je circulair wilt werken. Ze zijn afkomstig uit recyclingstromen, zijn ruimschoots beschikbaar en laten zich goed verwerken. Maar het was zeker niet zo dat we meteen de perfecte oplossing hadden. In het begin was er een lang proces van materiaaltests, mislukte pogingen en optimalisaties.

Michael Sommer: De grootste uitdaging was dat we vezels niet op dezelfde manier mogen behandelen als hout. Er bestaan al houten profielen, maar cellulose is een heel eigen materiaal. We moesten dus een geometrie ontwikkelen die de vezels stabiliteit geeft, we moesten laagopbouwen ontwerpen en verbindingsmiddelen gebruiken die een dragend bouwdeel opleveren. Pas na vele proeven hebben we een profiel ontwikkeld dat voldoet aan de eisen van de droogbouw.

Kunt u een voorbeeld geven van deze uitdagingen?

Michael Sommer: Een klassiek thema was vochtigheid. Vezels zijn hygroscopisch, ze nemen water op. We moesten er dus voor zorgen dat het profiel ook onder bouwplaatsomstandigheden zijn vorm en draagkracht behoudt. Dat betekende: intensieve tests in het laboratorium, aanpassingen in de productie en voortdurende afstemming met onderzoeksinstellingen.

Andreas Ridder: Een ander punt was de normering. Profielen voor gipsplaatconstructies zijn in Duitsland duidelijk gedefinieerd. Als je plotseling een heel ander materiaal introduceert, moet je aantonen dat het aan dezelfde eisen voldoet – of deze zelfs overtreft. Brandveiligheid, draagvermogen, verwerkbaarheid: dit alles is getest voordat we de stap naar de algemene bouwtechnische goedkeuring konden zetten.

Hoe is uit dat profiel een heel systeem ontstaan?

Andreas Ridder: In het begin was het inderdaad het idee om een vervanging voor CW-profielen te ontwikkelen. Maar al snel realiseerden we ons: als we echt een alternatief willen creëren, hebben we een compleet systeem nodig. Want gipsplaatbouw werkt modulair – profielen, verbindingsstukken, verstevigingen.

Michael Sommer: Daaruit is het Multi-System ontstaan. We hebben een verbindingsstuk ontwikkeld waarmee de frameconstructie zonder de klassieke onderwaterprofielen mogelijk is. En we hebben de kern ontworpen die op zwaar belaste plaatsen, zoals deuropeningen, wordt gebruikt. Zo ontstaat een volledig staalvrij raamwerk. Dit systeemconcept was een beslissende stap.

Welke reacties heeft u in de praktijk meegemaakt?

Michael Sommer: In het begin was er natuurlijk scepsis. Veel vakmensen konden zich niet voorstellen dat vezels staal zouden kunnen vervangen. Maar zodra ze het materiaal zelf in handen hadden, veranderde hun kijk erop. De profielen zijn lichter, je kunt ze met het gebruikelijke gereedschap bewerken en er zijn geen scherpe randen – dat overtuigt in de praktijk.

Andreas Ridder: Wat ook belangrijk was: we hebben geen volledig nieuwe bouwmethode uitgevonden. Alles werkt zoals de vakmensen dat gewend zijn. Dat maakt de instap eenvoudig. Innovatie betekent voor ons niet dat je alles overhoop gooit, maar dat je het bestaande verbetert.

U spreekt over de „groene muur“. Wat zit er achter deze visie?

Andreas Ridder: Met het Multi-System hebben we een grote stap gezet. Maar ons doel ligt nog verder. We willen een wand waarbij niet alleen de profielen, maar alle onderdelen recyclebaar zijn – tot en met de platen en isolatiematerialen.

Michael Sommer: Dat noemen we de ‘groene muur’. Het doel is dat in de toekomst een complete binnenmuur bestaat uit materialen die kunnen worden gerecycled. Ons Multi-profiel is de eerste bouwsteen daarvoor. Voor ons is het cruciaal dat deze nieuwe materialen niet aanzienlijk duurder mogen zijn dan de huidige standaardproducten en dat ze met hetzelfde gereedschap en op dezelfde manier kunnen worden verwerkt. We willen systemen ontwikkelen die ecologisch duurzaam zijn, zonder dat dit voor ontwerpers en vakmensen extra kosten of extra werk met zich meebrengt. Onze visie is een bouwmethode die economisch, praktijkgericht en tegelijkertijd circulair is – weg van het lineaire ‘grondstoffen erin, afval eruit’, naar een gesloten materiaalkringloop.

Nog een laatste terugblik: wat was het belangrijkste moment in uw ontwikkeling?

Michael Sommer: Voor mij was het de dag waarop we de eerste complete ruimte met ons systeem hebben gebouwd. Plotseling was het idee werkelijkheid geworden. We konden zien, voelen en meten dat het werkte en tegelijkertijd ervaren hoe vanzelfsprekend het materiaal te verwerken was. Bijzonder indrukwekkend was de reactie van de stukadoor, die aanvankelijk sceptisch was en vervolgens met zichtbaar enthousiasme verder werkte. Hij vertelde ons later dat hij zich tijdens het werk bijna de „MacGyver van de stukadoorwereld“ had gevoeld – omdat hij met eenvoudige middelen plotseling geheel nieuwe mogelijkheden had. Op dat moment werd het duidelijk: ons concept werkt niet alleen in het laboratorium, maar overtuigt ook op de bouwplaats.

Andreas Ridder: Voor mij was dat het moment waarop de bouwtechnische goedkeuring werd verleend. Daarmee was het duidelijk: het is niet alleen een visie, maar een goedgekeurd bouwproduct dat in de praktijk kan worden toegepast.

En hoe ziet de toekomst eruit?

Andreas Ridder: We staan nog maar aan het begin. Het multisysteem vormt een basis. Maar de ontwikkeling gaat door – met nieuwe onderdelen, met partners uit de onderzoekswereld, met proefprojecten. We willen laten zien dat grondstofbesparend bouwen geen compromis is, maar een stap vooruit.

Michael Sommer: En we willen vakmensen, ontwerpers en architecten een hulpmiddel aanreiken waarmee ze deze vooruitgang direct in de praktijk kunnen brengen. Dat is onze drijfveer.